Post ’65 architectuur

De gemeente Den Haag heeft een aantal foto-workshops georganiseerd om meer belangstelling te ‘kweken’ voor de architectuur uit de periode 1965 tot 1995.
Vandaag ben ik op pad geweest naar het inmiddels tot woon- en werkcomplex verbouwde slachthuis. Van dit complex is de glazen “Galleria”niet alleen beeldbepalend maar ook en dankbaar foto-onderwerp, waarvan akte!

Buurtwandeling

Als je te lang niet op pad gaat met je camera dan raakt de fotohobby op de achtergrond en dat is niet de bedoeling. Zaterdagmiddag dus een rondje Keizerstraat gelopen waarbij ik via het strand door de oude vissersbuurt via de Scheveningseweg weer naar huis loop. Dan kom je met een fotoserie thuis die strand, straat en bos laat zien. Het poezebeest op de muur was nieuwsgierig en kwam zelfs een kopje geven, prachtig!

En hier staat de rest (of kijk hier alle foto’s via slideshow).

Nog steeds is het… h e r f s t !

Weer op pad

Nu eens niet op pad met gegaan met fotomaatje maar met kleindochter Lyndsey die in Zoetermeer in een mooie groene buurt woont. Lyndsey (12) vindt fotograferen leuk dus zijn we op pad gegaan om paddenstoelen te fotograferen. Dat lukte helaas niet want we (Lyndsey) vonden er maar eentje en die stond ook nog eens ‘gewoon’ op straat.

Uiteraard lieten we ons niet ontmoedigen en zijn we aan de gang gegaan met wat we wel konden fotograferen: blaadjes, bomen en dergelijke.

De foto’s zijn trouwens weer met de iPhone gemaakt en nabewerkt op de iPhone met Snapseed, Google foto’s, het fotoprogramma op de telefoon en PS Express. Dan lijkt ‘t nog wat 🙂

Klik voor het album.

Herfst, paddenstoelen, dus!

En waar zullen we die deze keer gaan zoeken? Clingendael? Scheveningse Bosjes? Park Zorgvliet? Keus genoeg, Den Haag heeft veel groen. Haagse Bos dan maar, daar zijn we nog niet zo vaak heengegaan.

Bijkomend probleem was het haperende fototoestel van Silia. Wat te doen? We gaan gewoon met onze iPhones fotograferen! Zij met de naar verluidt verbeterde 11, ik nog een ‘oude’ 7-plus. En weet je wat? Het viel mij niet tegen! Instellen hoef/kan je amper dus alleen maar aandacht voor de compositie, het gemak diende de mens in dezen 🙂 .

Kers op de taart was het met Google Lens kunnen determineren van de paddenstoelen. De meesten werden herkend zodat de foto’s nu netjes ondertiteld zijn.

De resultaten staan in dit album.

Al wandelend…

De maandagochtend gebruiken we steeds vaker om met het fototoestel op pad te gaan. Voor de afwisseling hebben we geprobeerd gebouwen ‘streng’ te fotograferen.

De toren van Oud wordt nieuw

We passeerden het complex hoog Lindoduin dat een tweejarige renovatie ondergaat. De gebouwen staan er erg kaal bij, die namen we en passant mee. Daarna richting gemeentemuseum en het Congresgebouw. Daar wordt de driehoekige toren van Oud momenteel omgebouwd tot short-stay appartement, een fitnessruimte en een eigen parkeergarage. Het bleef bij een enkele foto omdat we niet echt dichtbij konden komen.

Van daaruit langs het Congresgebouw naar het groengebiedje erachter dat doorloopt tot het gebouw van Europol. Hier zijn we maar wat voorzichtiger te werk gegaan want foto’s daarvan maken wordt niet erg op prijs gesteld.
Veel foto’s heb ik naar zwartwit omgezet want de kleuren leidden naar mijn idee te veel af van de lijnen en vormen van de onderwerpen.

Klik voor de foto’s

Wandelingen

Ik heb het nieuwe album ‘Wandelingen‘ toegevoegd want de maandag gemaakte foto’s pasten nergens in. We zijn van huis naar de duinen gelopen, toen richting watertoren en daarna de duinen in tot de eerste strandopgang. Daar het strand opgelopen en richting huis. Het lopen gecombineerd met fotograferen, je komt mooie natuur tegen.

Aan het eind van de wandeling op de boulevard de nieuwe parkeergarage bekeken. Mooi ding maar natuurlijk duur, € 1,70 per halfuur. Een heel dagje strand kost echter niet meer dan € 25,-… alsof het niets is!

Glazuren, om soms het zuur van te krijgen!

Na wat bakjes, vaasjes en andere zaken te hebben gedraaid moet de boel worden afgewerkt. Dus bakken en glazuren. En dat valt niet mee. De eerste ‘batch’ ging helemaal de mist in en de daarop volgenden hadden allemaal wel wat: te dik geglazuurd, te dun, verkeerde kleurencombinatie, niet overal goed gepakt, noem maar op. Heul veul leermomentjes. Maar het blijft leuk want af en toe is er wel iets moois en daar kun je dan op teren tot de volgende mislukking, haha!

De pot met deksel is in een keer biscuit gebakken en geglazuurd, het zgn rauwglazuren. De druipers langs de randen van de andere werkstukken zijn minder leuk geworden. Deze Frankenstein-look doen we niet meer.

De Fred! (Frederik Hendriklaan)

Als er één straat in Den Haag is waar luxe middenstandspanden gebouwd zijn dan is dat wel de Fred. Een feest van kleuren, vormen en bouwstijlen, iets waar ik als vastgoedman erg van kan genieten. Deze fotosessie zorgde ervoor dat ik eens langer en dus beter naar die panden keek. Hier word je blij van!

Helaas konden we (Silia en ik) niet alle panden fotograferen want een groot deel van de straat was opgebroken voor een andere wegindeling. Maar dat geeft reden om nog eens terug te gaan voor de rest waarbij we misschien dan meteen tegenlicht-foto’s over kunnen doen met licht in de rug…

Foto’s hier!

In het verlengde van de Fred de Aert van der Goesstraat. Ook daarvan wat foto’s.

Het Gebouw op de hoek

Het gebouw op de hoek van een straat heeft door de architect vaak iets extra’s meegekregen. Dit niet in de laatste plaats omdat er, vooral vroeger, meestal een winkel werd gevestigd. De hoek werd daarom vaak wat extra ‘aangekleed’.

Helaas is er al veel kleine middenstand verdwenen. De fotoserie waar ik vandaag mee ben begonnen, laat die hoeken zien en de winkelstand die er op sommige hoeken nog gevestigd is.

Deel I gaat over de hoeken van de Veenkade: klikkerdeklik

hoek Veenkade / Torenstraat

Walken en de gevolgen

Afgelopen week had ik vriend Gerard op bezoek die wilde proberen of hij het draaien op de pottenbakkersschijf ook leuk zou vinden. Dus het kneden uitgelegd en voorgedaan en ook nog met Youtube een demo-filmpje laten zien omdat het spiraalkneden me niet zo goed afging. De Chinese meneer vertelde dat je de klei ongeveer 200 keer moet walken… Ik stopte meestal na zo’n 30 keer en had dus niet plastische klei en dat ging daarom heul vaak mis! Maar Gerard heeft lekker gewerkt en drie werkstukken gemaakt.

[edit 13-8-19] hier de door Gerard ook gedecoreerde werkstukken:

Toen ik een dag later ging draaien walkte ik de klei dus 200 keer. En jeeeez!
De klei was zacht als was maar toch stevig. Om een lang verhaal kort te maken… in een uur tijd heb ik probleemloos zes bekers (foto, de donkere, nog vochtige) gedraaid, het lek is nu boven water 🙂

Een ander moeilijk ding vind ik het met engobe decoreren van de leerharde werkstukken. Gelukkig heeft Hettie nu een schaal gedecoreerd want met mijn ‘talent’ maak ik er een potje van, ik heb er totaal geen aanleg voor.
Bijkomend voordeel is dat we nu samenwerken aan een product, supergezellig en een veel beter resultaat!

Wat er uit de oven kwam

Op het gedecoreerde werk is een glazuurlaag gekomen. Deze laag bleek te dik, wat pas bleek na het bakken. Ook dacht ik dat de klei die ik gebruik wit zou afbakken. Niet dus, vuilwit van kleur 🙁 . Hierdoor is het resultaat minder dan verwacht. Ook bleek ik te weinig van de lilakleurige pigment in de engobe te hebben gedaan waardoor de kleur veel te licht is geworden.
Omdat pigment nogal duur is, had ik maar vijf kleuren gekocht: blauw, geel, groen, lila en zwart. Jammergenoeg had ik geen rood maar dat heb ik op Goudse keramiekdagen alsnog (voor de halve prijs) gekocht, die kleur zal wat meer pit geven.
Pottenbakken is dus niet alleen een stukkie klei draaien maar er komt echt veel meer bij kijken. Maar het is LEUK!

Spannend!

Het zal jullie niet boeien maar ik vind het echt spannend. Morgen gaat mijn oven voor de eerste maal open met eigen werk erin. Nou ja, niet helemaal zelf gemaakt eigenlijk want gisterenmiddag hebben Bridget en Beaudine mijn eerste werkstukken gedecoreerd.

De oven stond een uur geleden nog op 85° C dus nog 60° wachten… Spannend dus!

Van Uilebomen naar Hollands Spoor

Na de lange winterperiode hadden we zin om weer eens met ons fototoestel op pad te gaan. We kozen voor een stadswandeling in onze eigen binnenstad, Den Haag. Omdat mijn fotomaatje Silia geen Haagse van geboorte kent zij de stad minder goed. Het was dan ook leuk deze wandeling te maken waarbij zij verrast werd door verschillende nieuwe plekken. Klik voor album.

Whisper!

Nee, je hoeft niet te fluisteren, het is de typenaam van mijn nieuwe pottenbakkersschijf, Shimpo Whisper. Aanvankelijk wilde ik de allersterkste draaischijf kopen maar werd aan het twijfelen gebracht door een recensie van José Appel van atelier Appelig. In de Beeldhouwwinkel werden mijn laatste twijfels weggenomen door de mevrouw achter de balie (Kristel Biesbroek?) die wist dat de Whisper absoluut zou voldoen. Dus, ja! Nu heb ik er een staan, ook mooi blauw en 45 kg zwaar, pfoe!

De andere schijf is verkocht aan een mevrouw in Ter Aar. Kleiner behuisd als zij is, is deze schijf heel handig, je zet hem zo tussen een paar kasten of in je aanrechtkastje of zo. Ik vind het fijn dat zij er blij mee is, hoewel ik maar heel kort eigenaar was geeft het een goed gevoel dat hij goed terecht komt 🙂