Pannenbier… het hoogste punt is bereikt

Het dak was er vorige week ineens en onze camperbouwer heeft het direct gemonteerd. Daarnaast heeft hij veel meer gerealiseerd. Ondanks dat moet er toch moet heel veel worden geklust voordat we de weg op kunnen. Wat ik zo 1,2,3 zag is dat de Infrastructuur (leidingen, elektra e.d.) erin zit, ook de vuilwatertank is gemonteerd en de walstroomaansluiting, en daarnaast nog de aan- en afvoer van dieselfornuis/kachel en de de buitendoucheaansluiting. Last but not least heeft ook het zonnepaneel zijn plekje op het dak gevonden.
Aan de buitenzijde zijn de trekhaak en de camera voor achteruitrijden gemonteerd.

Ook met onze kleurkeuze zijn we blij want het geheel heeft een leuke frisse uitstraling. Het glimmend wit geeft een leuk contrast met het pittig rood van de bank en de grijze vloer met een spikkeltje erin toont netjes. De rest van de bus (raamstijlen e.d. wordt met en mooie onopvallende een beige busbekledingsstof bedekt wat een chique uitystraling geeft.

Ik gok erop dat we over 3, maximaal 4 weken kunnen rijden. Eigenlijk heeft de vertraging voor ons niet zo heel veel verschil gemaakt omdat het enerzijds prutweer was en anderzijds de grenzen Corona-dicht waren. 🙂

Nog een paar weken (2,3 of 4?) en dan kunnen we!

De bouw gestart

Ik kreeg foto’s van de kastenwand. De uitsparing aan de rechterzijde is bedoeld voor de koelkast. Het meubel staat even ‘los’ in de auto om een indruk te geven. Pas nadat het slaaphefdak is gemonteerd (nog niet in huis, het moet uit Engeland komen… maar Brexit/Corona-problemen) kan de montage beginnen.

Reizen

In 1986 had ik een camper op basis van een oude VW T2. Nadat die, na veel veel reizen, in 1993 op was, is die niet vervangen maar zijn er caravans en huurcampers geweest. Nu ik met pensioen ben is het tijd geworden om er weer een aan te schaffen.

Na een maandenlange zoektocht naar een betaalbare 2e-hands op basis van een VW, (waarbij de prijzen door Corona omhoog schoten) zijn we uitgekomen bij B&S in Hoorn. Zij passen auto’s aan voor mensen met een beperking (ik hoor slecht, haha) maar sinds Corona zijn ze ook campers gaan bouwen.

In het eerste gesprek hebben we afgesproken dat zij een bus zoeken en kopen. Niet een VW maar een Ford Transit Custom, die zijn minder duur dan VW en ook ietsjes groter… Een witte bus (een euro6-diesel) was al snel gevonden en aangekocht en staat nu bij een meubelmaker. B&S heeft namelijk de bouw van de meubels uitbesteed omdat het hoogglans witte plaatmateriaal niet met een standaard zaag kan worden uitgezaagd, hier is een CNC-machine voor nodig.

De vloer wordt met industrieel pvc donkergrijs bekleed en de stoffering van de slaapbank wordt rood. Daarnaast komt er een 2-pits dieselfornuis in die ook als verwarming gaat fungeren, een vaste afvalwatertank, twee goedgekeurde zitplaatsen, een chemisch toiletje en een buitendouche. Slapen doen we in het te plaatsen slaaphoogdak en voor zicht en ventilatie krijgen we ramen met combirollo’s aan weerszijden van de bus. Om onze apparatuur op te kunnen opladen komen er een 12 naar 220V omvormer, een serie USB-aansluitingen en op het dak een zonnepaneel. In de cabine wordt er vanwege de achterdeuren zonder ruit, een achteruitrij-camera geplaatst en een houder voor de mobile telefoon voor de routeplanning. Het wordt dus een 4-persoons camper met alle mogelijke opties zodat we comfortabel langere reizen kunnen gaan maken.

Ook weer door Corona is nu echter de levering van het slaaphoogdak vertraagd dus we wachten in spanning verder af … wordt vervolgd dus!

Schaap, schapen, geschapen

Op een zondag naar de Schaapskooi op de Loenense Heide waar schoonzus Esther die dag schaapsherder is. Met veel vakmanschap worden de schapen van de plek gehaald waar ze de nacht hebben doorgebracht – beschermd met schrikdraad vanwege wolvengevaar – en door het bos heen richting heide gedirigeerd waar ze de dag kunnen weiden.

Goed en creatief fotograferen is moeilijker dan ik dacht. De ‘modellen’ staan niet stil of laten staan vaak andersom. Het is dan maar wat het is, hier een selectie van de foto’s.

Deurne

Onder leiding van Gerda heb ik vandaag foto’s gemaakt bij Deurne. Daar liggen heidevelden waar brand is geweest en waar het nog nasmeulde. We roken de brandlucht en we zagen in de verte het natuurgebied waar de brand had gewoed maar daar komen? Ho maar!

We hebben rondgereden op zoek naar toch een weg erheen maar toen dat niet lukte hebben we een andere kleine weg genomen naar een stukje natuur dat ook een deslolate aanblik gaf. Omdat we net 200 km hadden afgelegd wilden we natuurlijk niet met lege handen thuiskomen. Dus uitgebreid foto’s gemaakt. Thuisgekomen een zwaardere bewerking dan gebruikelijk erop losgelaten want ik had me voorgenomen de stijl van Saskia Boelsums nog eens te proberen.

Hier de rest van de kiekjes

Solleveld

14 mei naar het Solleveld, gelegen tussen Den Haag en Hoek van Holland, een mooi maar afgeschermd duingebied waar je alleen met een dagkaart binnen mag.

Ik was weer op pad met meesterfotograaf Gerda die ook hier de weg kent. In het Solleveld woont een Aalscholverkolonie; prehistorisch ogende vogels, je ziet ze wel eens met gespreide vleugels op een lantarenpaal zitten om te drogen… het zijn vissers en als vogel word je dan nat. Weer een dagje om in te lijsten!

Meer foto’s hier

Het Hyacintenbos – Ockenburg

Over toeval gesproken. Via een niet-fotoforum raak ik in gesprek met Gerda en zie in haar profiel dat ook zij hobbyfotograaf is. Nieuwsgierig dus op Internet haar naam opgezocht. Ja, ik vind haar op Facebook. We hebben 1 gemeenschappelijke relatie, Sandra Heldring. Sandra gaf 13 jaar gelden een workshop landschapsfotografie in Colombotte, Noord Frankrijk. En daar was dus ook Gerda bij. Wat leven we in een kleine wereld.

Kort en goed, afgesproken om samen naar het Hyccintenbos te gaan waar we een paar uurtjes lekker bezig zijn gewest. Gerda blijkt een meesterfotograaf, zo heeft zij al diverse prijzen in de wacht gesleept. Ik kan veel van haar leren, leuk!

Van al mijn foto’s waren er maar 2 goed genoeg. Hierbij!

Urn

Gisteren ben ik met zus Annie naar het atelier gegaan om weer te gaan pottenbakken na vier maanden stilstand. Eerder probeerde ik dat in mijn eentje te doen maar ging dan na een kwartiertje geëmotioneerd weer naar huis. Pottenbakken deed ik altijd samen met Hettie.
Maar vandaag had ik een doel: een urn maken voor een beetje as van Hettie dat ik wil bewaren. Het grootste deel van de as gaan we namelijk verstrooien vanaf de boot op weg naar Engeland en op de plaatsen in Engeland waar Hettie en ik steeds kwamen omdat zij zich daar zo thuis voelde.

Dalerveen

Ik ben een paar nachtjes van huis geweest op uitnodiging van mijn oude buren uit de ‘Boele’, Rob en Nel. Het was als een warm bad, heerlijke dagen gehad en nog een aardige zonsondergang gefotografeerd maar daarover straks.

Nel wist twee fotografen met een bijzondere stijl: hun foto’s zijn zodanig nabewerkt dat het schilderijen lijken in plaats van foto’s. Wie die fotografen zijn?

Nicky Wagenvoort (zie Facebook) doet bijvoorbeeld dit:

Haar foto’s zijn zwaarbewerkt en gaven mij veel inspiratie.

De andere fotografe heet Saskia Boelsums. Ook zij bewerkt haar digitale foto’s maar met een ander resultaat dan Nicky Wagenvoort, kijk maar:

En ja hoor, gisterenavond was er een mooie zonsondergang dus met de iPhone8 geprobeerd die goed vast te leggen en na te bewerken met in het achterhoofd de extra verzadigde kleuren en accenten.
Bijzonder hierbij is dat de camera violet ziet waar het menselijk oog dat niet ziet maar dat violet kun je met het standaard fotobewerkingsprogramma in de iPhone naar voren te halen en dan krijg je dit:

Akkerzicht, Dalerveen

Beetje in de stijl van Nicky, toch? Beetje plagiaat maar beter goed gepikt dan slecht verzonnen.
Zodra het weer zich daarvoor leent ga ik proberen de stijl van Saskia Boelsums te gebruiken, stay tuned!

PotenVanDePier

Als je zo dicht bij het strand woont als ik dan is het logisch dat je er wat vaker komt. Dus kom ik daar vaak met de camera. Het is af en toe wel zoeken naar interessante of leuke onderwerpen. Gezien het rondwarende Coronavirus zijn er nagenoeg geen mensen op het strand. De Pier staat er verlaten bij…. maar wel is het eb. En hoe! De Pier staat voor een flink deel nu niet in het water en dat kan aardige plaatjes geven… geen hoogstaande fotografie weer maar wel aardige kieks 🙂

En hier staan er dan nog een paar.

Van Stolkpark

Na het overlijden van mijn liefste op 9 maart jl. is het moeilijk om de draad van mijn leven weer op te pakken, ondanks dat ik Hettie beloofd heb om verder te gaan met mijn leven. Maar dat is moeilijk, niets lijkt meer belangrijk, de glans is er vanaf. Maandag heb ik toch een poging gedaan en ben met Silia op pad gegaan om natuurfoto’s in de buurt te maken. De lente is net begonnen en laat hier en daar wat kleur zien. De kwaliteit van mijn fotowerk is niet wat het normaal is….

Jachthaven

Op Facebook stond een wat onscherpe foto van jachten met kerstverlichting in onze Scheveningse jachthaven. Silia kwam daardoor op het idee ook op deze plek te gaan fotograferen. Bewegingsonscherpte was even een dingetje want de boten deinen natuurlijk en die beweging wordt extra merkbaar bovenin de verlichte masten. Toch nog een aardig resultaat vonden we, kijk maar hier.

Koud

Lezers zullen het gemerkt hebben dat ik weinig laat zien van mijn pottenbak-‘successen’ wat klopt, want er zijn nog niet zo veel afgewerkte producten.
Op deze foto staan dingen die nog niet helemaal klaar zijn. Links bovenaan biscuit gebakken wacht op glazuren, daarnaast wat ik vorige week heb gedraaid en wat nog moeten drogen, hetzelfde geldt voor de plank eronder en op de tafel staan geglazuurd potjes maar die zijn nog niet afgebakken. Waarom ik niet even bak? Omdat ik nog geen volle oven heb, biscuit bakken gaat op 1000 graden, glazuur bakken op 1240 en nog niet droog spul kun je nog niet bakken, as simple as that!

De temperatuur in het atelier is winters, draaien met klei en water van 4 graden kost me wat doorzettingsvermogen…

Gelukkig nieuwjaar!

Het allerbeste gewenst voor het nieuwe jaar!

Een goed begin van mijn fotografisch jaar: de traditionele Nieuwjaarsduik in Scheveningen, maar 5 minuten lopen vanuit huis. En druk dat het was. Duizenden deelnemers en evenzoveel kijkers. Ik was pas om 11:30 uur daar, een half uur voor de start dus ik dacht dat ik nog wel gemakkelijk een goede fotoplek kon vinden maar dat had ik gedroomd. Dan geldt: als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat, met een telelens welteverstaan.
Sommige zwemmers stonden al een half uur voor de start in zwembroek of bikini. Brrr, en dat bij 4 graden, de dapperen!

Nu we het toch over licht hebben…

Elke avond achter de TV hangen met van die suikerzoete Amerikaanse kerstfilms is niet helemaal mijn ding, dus ben ik met mijn fotospullen op de brommer gestapt voor nachtfoto’s van de binnenstad. De nabewerking van die foto’s geeft ze het sprookjesachtige uiterlijk, daar kan nog geen fototoestel tegenop.

Op de terugweg ook nog wat plaatjes van Terminal geschoten. Terminal is het gebouw dat jaren geleden over het ingekorte Prins Bernhardviaduct is gebouwd en dat binnenkort wordt afgebroken omdat de rest van het viaduct ook wordt afgebroken.

Meer foto’s…

The Hague Highlights 2019

Net als vorig jaar ben ik dit lichtspektakel gaan fotograferen. Behalve op de Ridderzaal was er deze keer ook een projectie van kunstwerken op het Mauritshuis, erg mooi om te zien.

De beelden op de Ridderzaal waren voor een groot deel dezelfde historische afbeeldingen als vorig jaar, maar met kleine aanpassingen. Op de bijgewerkte beelden van de Pier van Scheveningen was nu ook het reuzenrad te zien.

Al met al een bijzonder evenement dat Den Haag weer van zijn mooiste kant laat zien!

alle pics hiero